Jak dodać serwer MCP do Claude Code

Dodawanie serwera zdalnego przez HTTP

Serwer zdalny to po prostu adres URL. Claude Code komunikuje się z nim przez streamable HTTP, więc cała rejestracja to jedna linia:

claude mcp add --transport http hosttracker https://mcp.host-tracker.com/mcp

Pierwszy argument po transporcie to nazwa, która pojawi się w /mcp i w nazwach narzędzi; drugi to punkt końcowy. Serwery uwierzytelniające przez OAuth nie wymagają niczego więcej w linii poleceń: przy pierwszym otwarciu /mcp wybierz serwer, a Claude Code otworzy przeglądarkę do logowania i wyrażenia zgody, a następnie zapisze uzyskany token i będzie go odświeżać samodzielnie. Od wersji Claude Code 2.1.186 logowanie można też uruchomić bez sesji interaktywnej poleceniem claude mcp login hosttracker, a na maszynie bez przeglądarki dodaj --no-browser, aby otrzymać adres URL do wklejenia gdzie indziej.

Serwery oczekujące statycznego tokenu zamiast tego przyjmują go jako nagłówek:

claude mcp add --transport http secure-api https://api.example.com/mcp --header "Authorization: Bearer YOUR_TOKEN"

Kilka starszych serwerów wciąż mówi w transporcie SSE. Jest on przestarzały na rzecz HTTP, a od Claude Code 2.1.265 --transport http próbuje najpierw HTTP i przechodzi na SSE tylko wtedy, gdy serwer odmówi, więc --transport sse rzadko jest już potrzebne.

Dodawanie serwera lokalnego

Serwer lokalny to program, który Claude Code uruchamia za Ciebie i z którym komunikuje się przez standardowe wejście i wyjście. Umieść jego polecenie i argumenty po podwójnym myślniku, aby własne flagi Claude Code nie zostały pomylone z flagami serwera:

claude mcp add filesystem -- npx -y @modelcontextprotocol/server-filesystem ~/projects

Zmienne środowiskowe potrzebne serwerowi przekazuje się przez --env (krótka forma -e), powtarzane raz na zmienną. Jedna udokumentowana pułapka: parser opcji odczytuje wszystko, co następuje po --env KEY=value, jako kolejną parę, więc nie umieszczaj nazwy serwera bezpośrednio po niej; wstaw między nimi inną opcję albo umieść --env przed --transport:

claude mcp add --env AIRTABLE_API_KEY=YOUR_KEY --transport stdio airtable -- npx -y airtable-mcp-server

Jeśli masz już konfigurację serwera w formacie JSON, na przykład z jego pliku README, claude mcp add-json <nazwa> '<json>' przyjmuje ją bez zmian, wraz z type, command, args i env.

Wybór zakresu: ten projekt, zespół czy wszędzie

Domyślnie serwer jest dodawany w zakresie lokalnym, co oznacza tylko ten projekt i zapis we własnym pliku ~/.claude.json. Istnieją jeszcze dwa inne zakresy:

• --scope project zapisuje wpis w pliku .mcp.json w katalogu głównym repozytorium. Po zatwierdzeniu go w commicie każdy współpracownik dostaje ten sam serwer; Claude Code za pierwszym razem prosi każdą osobę o zatwierdzenie.
• --scope user udostępnia serwer we wszystkich projektach na Twoim komputerze, nadal tylko dla Ciebie.

Gdy ta sama nazwa istnieje w więcej niż jednym zakresie, lokalny wygrywa z projektowym, a projektowy z użytkownika. Cały wpis pochodzi z wygrywającego zakresu; pola nigdy nie są łączone między zakresami. Sensowny podział to --scope user dla usług powiązanych z Twoim własnym kontem, na przykład serwera monitoringu lub systemu zgłoszeń, a --scope project dla narzędzi, które powinien współdzielić cały zespół.

Sprawdzanie, czy działa

Uruchom claude mcp list poza sesją. Każdy serwer wyświetla jeden z kilku statusów: połączony, wymaga uwierzytelnienia, nie udało się połączyć (od wersji 2.1.219 z dołączonym kodem HTTP lub błędem), oczekuje na zatwierdzenie dla niezatwierdzonego serwera projektowego, lub wyłączony dla tego projektu. Wewnątrz sesji /mcp pokazuje te same serwery wraz z liczbą ich narzędzi, pozwala rozpocząć logowanie dla serwera, który go wymaga, wyczyścić jego uwierzytelnienie albo wyłączyć go dla bieżącego projektu bez usuwania.

Szybkim testem funkcjonalnym jest zapytanie, na które może odpowiedzieć tylko serwer. Po podłączeniu serwera HostTracker zapytaj "które z moich monitorów są teraz Down?" albo "uruchom sprawdzenie HTTP na example.com z trzech lokalizacji"; asystent powinien wywołać narzędzie nazwane od serwera i zacytować wynik, którego nie mógł znać sam z siebie. Jeśli nic się nie dzieje, powodem jest zwykle lista narzędzi: /mcp pokazuje zero narzędzi dla serwera, który się połączył, ale nie przeszedł autoryzacji.

Usuwanie, sprawdzanie i importowanie

claude mcp get <nazwa> wyświetla pełną konfigurację i zakres jednego serwera. claude mcp remove <nazwa> usuwa go razem z zapisanymi tokenami OAuth. Jeśli serwery zostały wcześniej skonfigurowane w Claude Desktop, claude mcp add-from-claude-desktop importuje je interaktywnie; działa na macOS i na Windows Subsystem for Linux, nie działa na natywnym Windows ani natywnym Linuksie, i pomija serwer z Desktop, którego nazwa zawiera znaki niedozwolone w Claude Code (dozwolone są tylko litery, cyfry, myślniki i podkreślenia).

Serwer monitoringu jako pierwszy test

Usługa monitoringu to dobry pierwszy serwer do skonfigurowania, bo wynik wywołania narzędzia da się od razu zweryfikować: asystent mówi, że strona działa, a Ty możesz ją otworzyć. Serwer HostTracker nie wymaga żadnej lokalnej instalacji, uwierzytelnia się przez OAuth w przeglądarce i udostępnia sprawdzenia natychmiastowe z ponad 300 lokalizacji, a także monitory, incydenty, okna serwisowe i strony statusu z Twojego konta, więc pytanie "czy produkcja działa?" jest odpowiadane na podstawie rzeczywistych punktów kontrolnych, a nie danych treningowych. Powiązany poradnik o konfiguracji i rozwiązywaniu problemów z .mcp.json opisuje format pliku, zmienne środowiskowe i błędy spotykane w praktyce.