Jak połączyć serwery MCP z Claude Desktop

Serwery zdalne: dodaj niestandardowy konektor

Otwórz Claude Desktop, przejdź do Ustawień, potem Konektory, i kliknij Dodaj niestandardowy konektor. Nadaj mu nazwę, wklej adres URL serwera i potwierdź. Niestandardowe konektory korzystające ze zdalnego MCP są dostępne w planach Free, Pro, Max, Team i Enterprise; konto Free jest ograniczone do jednego niestandardowego konektora. W planach Team i Enterprise właściciel organizacji najpierw dodaje konektor w ustawieniach organizacji, a członkowie włączają go potem na swojej własnej stronie Konektorów.

Serwery obsługujące OAuth przy pierwszym użyciu proszą o zalogowanie i zatwierdzenie zakresów w przeglądarce; nic więcej nie jest potrzebne. Opcjonalna sekcja Ustawień zaawansowanych przyjmuje identyfikator klienta OAuth i sekret dla serwerów wymagających wcześniej zarejestrowanego klienta, czego większość publicznych serwerów nie wymaga. Dla serwera HostTracker adres URL to https://mcp.host-tracker.com/mcp; korzysta on z OAuth z dynamiczną rejestracją klienta, więc konektor przechowuje tylko zatwierdzone przez Ciebie zakresy i nie ma żadnego klucza do wklejenia.

Konektory działają po stronie Anthropic, a nie na Twoim komputerze, więc nie mogą dotrzeć do serwera w Twojej sieci lokalnej, i to ten sam mechanizm, którego używają claude.ai i Cowork. Opisany dalej plik konfiguracyjny to jego lokalny odpowiednik.

Serwery lokalne: edycja claude_desktop_config.json

Otwórz Ustawienia, wybierz zakładkę Dla programistów i kliknij Edytuj konfigurację. Otworzy to plik konfiguracyjny w Twoim edytorze, tworząc go, jeśli jeszcze nie istnieje. Plik znajduje się pod ~/Library/Application Support/Claude/claude_desktop_config.json na macOS oraz pod %APPDATA%\Claude\claude_desktop_config.json na Windows; w wersji beta na Linuksa użyj przycisku Edytuj konfigurację zamiast zgadywać ścieżkę. Każdy serwer to wpis pod mcpServers z poleceniem uruchamiającym i jego argumentami:

{
  "mcpServers": {
    "filesystem": {
      "command": "npx",
      "args": [
        "-y",
        "@modelcontextprotocol/server-filesystem",
        "/Users/username/Desktop",
        "/Users/username/Downloads"
      ]
    }
  }
}

Zapisz plik, potem całkowicie zamknij Claude Desktop i uruchom go ponownie; samo zamknięcie okna nie wystarczy, bo serwery są uruchamiane przy starcie aplikacji. Na Windows środowisko uruchomieniowe, na którym opiera się polecenie, na przykład Node.js dla npx, musi być zainstalowane i dostępne w ścieżce PATH widocznej dla aplikacji desktopowej, więc serwer, który działa poprawnie w terminalu, ale nie z poziomu aplikacji, to zwykle różnica w PATH.

Aby sprawdzić, czy serwer się wczytał, kliknij ikonę "Dodaj pliki, konektory i więcej" w lewym dolnym rogu pola wiadomości, najedź na Konektory i otwórz Zarządzaj konektorami; serwer widnieje tam wraz ze swoimi narzędziami. Starsza dokumentacja nazywa to ikoną młotka i strona rozwiązywania problemów wciąż używa tej nazwy w jednym z nagłówków.

Rozszerzenia z katalogu

Ustawienia, potem Rozszerzenia, potem Przeglądaj rozszerzenia pokazują wyselekcjonowany katalog serwerów lokalnych spakowanych jako rozszerzenia, które instalują się jednym kliknięciem i aktualizują same siebie. Pobrana paczka instaluje się przez Zainstaluj rozszerzenie po wybraniu pliku; te paczki używają formatu .mcpb, który zastąpił wcześniejszą nazwę .dxt, i mogą opakowywać serwery Node.js, Python lub binarne. Prywatnie dystrybuowane paczki nie aktualizują się automatycznie i po zmianie trzeba je ręcznie zainstalować ponownie.

Gdzie są logi, gdy nic się nie pojawia

Claude Desktop zapisuje ogólny log połączeń oraz jeden log dla każdego serwera. Na macOS znajdują się pod ~/Library/Logs/Claude/ jako mcp.log i mcp-server-NAME.log; na Windows pod %APPDATA%\Claude\logs. Plik dla poszczególnego serwera zawiera jego własne dane wyjściowe błędów, gdzie widać brakujący moduł, złą ścieżkę czy odrzucone poświadczenia. Jeśli plik jest pusty, aplikacja w ogóle nie zdołała uruchomić polecenia, co wskazuje z powrotem na PATH albo na błąd składni JSON w pliku konfiguracyjnym.

Jedna aplikacja, dwie powierzchnie

Claude Desktop zawiera teraz zakładkę Code, która uruchamia Claude Code wewnątrz aplikacji, obok zakładki Chat. Serwery zadeklarowane w claude_desktop_config.json są dostępne zarówno w powierzchni czatu, jak i w lokalnych sesjach zakładki Code, obok tych z ~/.claude.json i pliku .mcp.json projektu; gdy ta sama nazwa istnieje w obu miejscach, zakładka Code przyjmuje definicję z pliku desktopowego. Samodzielny wiersz poleceń Claude Code nie odczytuje pliku desktopowego. Jeśli serwery zostały wcześniej skonfigurowane w aplikacji desktopowej i chcesz mieć je w terminalu, claude mcp add-from-claude-desktop importuje je na macOS i Windows Subsystem for Linux, tak jak opisano w poradniku jak dodać serwer MCP do Claude Code.

Zdalny serwer monitoringu jako pierwszy konektor

Serwer zdalny to najszybszy sposób na potwierdzenie, że przepływ konektora działa, bo nie trzeba niczego instalować, a odpowiedź da się zweryfikować. Dodaj serwer HostTracker jako niestandardowy konektor, zaloguj się, gdy zostaniesz o to poproszony, i zapytaj Claude, czy znana Ci strona działa; odpowiedź powinna powoływać się na sprawdzenie wykonane z punktów kontrolnych HostTracker w nazwanych lokalizacjach, a nie na domysł. Strona serwera MCP zawiera listę wszystkich 65 narzędzi i zakresów, jakich każde z nich wymaga, od sprawdzeń natychmiastowych po aktualizacje stron statusu.