Kod statusu HTTP to trzycyfrowa liczba, którą serwer zwraca z każdą odpowiedzią, a jej pierwsza cyfra mówi, do której z pięciu rodzin należy: 1xx informacyjne, 2xx sukces, 3xx przekierowanie, 4xx błąd klienta i 5xx błąd serwera. Przeczytaj tę pierwszą cyfrę, a od razu wiesz, czy żądanie się powiodło, zostało wysłane gdzie indziej, zostało odrzucone, czy się zepsuło.
Najbardziej użyteczną rzeczą, jaką daje Ci kod statusu, jest punkt wyjścia do ustalenia winy. 4xx oznacza, że serwer zrozumiał żądanie i je odrzucił, więc problem zwykle leży po stronie żądającej albo w Twoich własnych regułach routingu i dostępu: zły URL, brakujący plik, wygasłe poświadczenie, limit szybkości. Przy 5xx żądanie było w porządku, a Twoja infrastruktura nie potrafiła go zrealizować, więc szukaj za własnymi drzwiami wejściowymi: wyjątku aplikacji, wyżej położonej usługi, która nie działa, albo proxy, które przekroczyło czas oczekiwania na backend. 3xx to ani awaria, ani skończona odpowiedź. To instrukcja, żeby pójść gdzie indziej, a to, czy jest to właściwa instrukcja, zależy całkowicie od tego, jak ją skonfigurowałeś.
Poniższe przewodniki obejmują kody, których ludzie szukają, gdy strona zaczyna się źle zachowywać: całą rodzinę przekierowań 3xx i różnicę między przekierowaniem trwałym a tymczasowym, co dowodzi, a czego nie dowodzi zwykłe 200, dlaczego odpowiedzi 304 są oznaką zdrowego cache'owania, a nie błędu, oraz kody 4xx i 5xx, które pojawiają się w prawdziwych incydentach. Żeby zobaczyć, co URL zwraca w tej chwili, łącznie z pełnym łańcuchem przekierowań, przez który przechodzi, przepuść go przez narzędzie do kontroli HTTP.